Torsten Staffeldt, Ihr Bundestagsabgeordneter aus Bremen

Ik snack Platt, du ok?

Dat de plattdüütsche Spraak wiederleeft, dat liggt mi an’t Hart. Man dat warrt jummer weniger, de Platt snackt. As Beopdragter vun de FDP-Bunnsdagsfraktschoon for dat Nedderdüütsche sett ik mi dorfor in, dat Platt en Tokunft hett un dat mehr for uns Spraak doon warrt. En poor vun de Texten op mien Homepage könnt Se dorum ok op Platt lesen.

Wenn Se Ideen hebbt oder annerswat dorto seggen wüllt - man to!

Torsten Staffeldt

Wat för mi in de Politik bavenan steiht

Freeheit un Verantwortung
Dat is for mi wiss: Jeedeen Minsch weet sülvst, wat dat beste for em is. Dorum sett ik mi in for en Gesellschaft mit free’e Borgerslüüd. De Staat kann un droff sik nich in allens rinmengeleren. De siene Freeheiten vernünftig bruken will, kann dat blots, wenn he bi all sien Doon Verantwortung overnimmt. Wieder lesen ...

Wat ik maakt heff – in de Politik un annerswo

„Action brings good fortune“ (Pink Floyd)

Politik bi’n Bund: 2005 bün ik bi de FDP in Bremen Lidmaat worrn. De hebbt mi 2009 as ehr böversten Kandidaat för de Bundesdagswahl opstellt. An’n 27. September hebbt mi de Borgerinnen un Borgers vun Bremen in den Düütschen Bundesdag rinwählt. 15 Johr hett dat duert – man nu sitt wedder en Liberalen for de Free Hansestadt in Berlin. Wieder lesen ...

Bremen

„Bremen is ’ne schöne Stadt, weil sie einen Roland hat“ (Kinnersnack)

Man nich blots dorum. As Minsch, de geern in Bremen leven un arbeiten deit, warr ik bang, wenn ik mi bekieken do, woans de Sozialdemokraten mit ehren Wahlslogan ut de 1970er Johren umgaht. Tomaals hebbt se seggt: „Wir verschenken Bremens guten Ruf“. Se sünd dor wiet mit kamen.

De Bildung hier köst dat meiste Geld in ganz Düütschland – man wat dorbi ruutsuert, is dat Leegste överhaupt. De sosste Platz bi de Wirtschaft in Düütschland – man nargens gifft dat mehr Schullen opdeelt op de Minsch, de dor leeft, as in Bremen. Un so wieder...

Un nu geiht de root-gröne Senaat dor ok noch ran, dat he vun Bremen ut dat Weltklima rett. Symbolpolitik so as en Tempolimit op de Bremer Autobahnen (ganze 60 Kilometer!), ene Umweltzone, de nix bringen deit, dat se Navergemeenden vun dat Geld un vun de Politik her in de Kniep bringt, dat de ja seggt to nee’e Stratenbahnen – dat sünd Bispelen dorfor, wat for en Kurs düsse „Umwelt-Diktatur“ stüert.

Ik verlang dorgegen, dat in Bremen dat Parlament, de Verwaltung un de Strukturen nee opboot warrt. Blots so köönt wi dat schaffen, dat wi den Huushollt wedder op twee Been stellt. De Senaat hett dor keen Knööv to, he kummt nich mehr in Gang.

Freeheit för Scholen – dat heet, dat de sülvst fastleggen köönt, wat bi jüm bavenan steiht. De Bildungsbehöörd schull seggen, wat de Schölers könen mööt – man nich, woans se dor hen kaamt. De Ollern nehmt gode Scholen mehr an as welk, bi de in de Bildung nich veel ruutkummt. Dorum schullen de ok mehr Geld in de Hand kriegen, to’n Bispill as Prämie for jeedeen Schöler. Scholen, de wenig leisten doot, köönt ok dicht maakt warrn.

Wat en Unnernehmer allens maken kann, dat dröff nich mehr inengt warrn vun dat, wat sik „gode Minschen“ vun de Welt so allens wünschen doot. Wenn ik in de Bremer Stadtdele unnerwegens bün, denn krigg ik mit – vör allen in den Einzelhannel –, woans de Sülvststännigen kujoneert warrt. In Sünndagsreden kriegt se Honnig um den Boort smeert, vun Maandag bet Sünnavend den Knüppel op’n Kopp.

Nüms schull Druck maken, dat de Borgers mit de Stratenbahn fohren schüllt. Ik stah dorfor in, dat kieen Verkehrsmittel mehr weert is as de annern. Ik bün geern mit’t Fohrrad ünnerwegens. Man jüst so veel fohr ik mit’t Auto. Nich mit’t Rad un ok nich in’t Auto will ik minutenlang vör en rode Ampel stahn, blots wegen en Stratenbahn, de twee Kilometer wieder lang affohrt.

Dat gifft noch en Barg Bispelen. Man ik will nich, dat dat langtöögsch warrt. Mellt Se sik eenfach. Denn kann ik geern Antwoort geven op all Fragen un miene Vörstellungen verkloren – doröver, wat in Bremen anners warrn mutt, dat wi as Binnen- un Butenbremers mit Stolt op uns Stadt wiesen köönt.